week 20; hard werken.
In week 14 vertelde ik dat er gezaaid was in de broeikas. Ieder jaar kweek ik daar veel éénjarige planten die ik in de tuin verwerk op de plaatsen waaar de bollen zijn verdwenen. Dit geeft altijd weer nieuwe mogelijkheden om kleur en vorm te combineren. Soms ieder jaar hetzelfde omdat ik het mooie combinaties vind, maar ook altijd weer wat nieuws.
Het is in deze periode altijd hard werken. De bollen eruit en de grond weer klaar maken, maar vooral ook het verspenen van de zaailingen. Toch geeft het altijd veel voldoening wanneer de plant bakken vol staan met stevige zaailingen die in de tray's werken aan een sterk wortelgestel.
week 19; de jonagold bloeit.
Achter in de kweektuin heb ik drie leifruit bomen staan. Een appel ( jonagold) een pruim ( Mirabelle de Nancy en een peer ( Doyenné du Momice). Vorig jaar hadden we veel pruimen en peren en weinig appels. De eerste twee bomen bloeien dit jaar slecht maar nu is de appel weer aan de beurt met een mooie volle bloei. dat belooft toch weer wat.
Ze worden bestoven door de beien maar ik fotografeerde ook een insekt dat wat anders lijkt te doen dan bestuiven. Maar een mooi plaatje is het wel.
week 17; kleur in een koud voorjaar !
Deze week wat foto's van de tuin op dit moment. Veel tulpen zijn dit jaar kleiner dan andere jaren. Waarschijnlijk heeft de winter toch een negatieve invloed op hun ontwikkeling gehad. Toch is het weer een blij makende voorjaar kleurenpracht. Het weer nodigt op dit moment ook niet zo uit om een open tuindag te organiseren, maar wil je ze eens komen bewonderen dan ben je altijd welkom.
De lijsters hebben een nest gemaakt in de brem van de buren. Via onze schutting in de Oosterse tuin duiken ze met de snavel vol bouwmateriaal uit de vijver in de brem. De eerste foto's vorig jaar in deze nieuwsrubriek waren van de jonge lijsters in week 31. Wil je ze nog eens zien dan kan dat nu nog. Vanaf volgende week verwijder ik iedere week een nieuws onderwerp.
week 15; Er komt kleur !
Langzaam, heel langzaam veranderde de tuin afgelopen weken. De vorst schade kleurt noch steeds grote delen bruin en de droogte werkte ook niet mee om veel kleur te geven.
Maar nu wordt alles anders!. De regen en de zon doen hun werk en je ziet de natuur nu snel ontwaken. De hyacinten geven al voorzichtig de eerste kleur, de tulpen blijven tot nu toe dit jaar laag maar misschien komen ze nog. De fruitbomen in de kweektuin lijken te ontknoppen en het eerste onkruid doet ook alweer dapper mee.
In mijn vijver stuur ik elke morgen een eenden paar richting sloot en ook de reiger zoekt regelmatig naar een smakelijk hapje. Ontluikend voorjaar dus. Daarover volgende week meer.
Week 11; Al weer werk aan de winkel.
Afgelopen week een aanvang gemaakt met het gebruikelijke werk in het vroege voorjaar. Een paar aanhangwagens vol compost bij Donker gehaald en over de tuin verspreid. Vooral de rozentuin was hier wel weer aan toe.
De laatste planten restanten verknipt en op de aarde laten liggen. Terug geven aan de natuur met de bedoeling om de grond rijker te maken.
Ook een aanvang gemaakt om de terrassen onkruind vrij te maken zodat het tuinmeubilair binnenkort weer kan worden geplaatst.
In de broeikas komen de tulpen en de blauwe druifjes nu uit hun schulp. Na een aarzeling in de winterperiode volgt de groei naar het licht. Ik heb ze naar buiten gebracht met dit zachte weer.
In de kas ontstaat nu ruimte om alle éénjarige planten te zaaien. Ik kan haast niet wachten!
week 9; rozen snoeien
Deze week toch de kriebels gekregen. Het was een mooie dag, zo'n dag waarop je het voorjaar kunt ruiken. Ik liep door de tuin en genoot van het nieuwe tuinleven dat overal door de zwarte grond begint te steken.
Ik wilde na deze heerlijke verkenning niet afscheid nemen. Ik besloot dat de rozen wel gesnoeid konden worden.
In tuinboeken en de artikelen in tijdschriften en couranten lees je bijna altijd dat je moet snoeien bij het derde oog ( de knop) dat naar buiten wijst. Ik weet niet of u dat al eens geprobeerd hebt maar wanneer ik snoei bij het derde oog dat naar buiten wijst worden mijn rozen niet veel ingekort. Uit ervaring weet ik dat het gevolg is lange loten in de zomer en een rozenstruik die niet echt een mooie vorm heeft.
Al jaren knip ik mijn rozen gewoon op ± 20 cm boven de grond af waarbij ik tevens dode stukken verwijder. Als je die stompjes ziet denk je dit wordt niets dit jaar, maar al vroeg in de zomer wordt je beloond met mooie bloemen.
week 6; -19 en toch kleur.
Via deze pagina's wil ik iedereen graag laten zien hoe je van een tuin kunt genieten, het hele jaar door. Altijd is er wel wat te beleven, kun je je verwonderen over de kracht of de schoonheid van de natuur.
Daarom deze week nog 1 keer een foto van de krokus. Het vroor 19 graden, en de sneeuw bedekte al het groen. Toch steken ze nog steeds kleurig boven het witte sneeuwdek uit.
week 3; Moord aan de Oosterom !
Op deze nieuwspagina heb ik al eerder verteld over Leo, onze lijster van vorig jaar. Wanneer je een lijster in de tuin hebt weet je nooit of het steeds dezelfde is. Volgens mij was Leo echter in onze tuin gebleven. Nog steeds was daar de lijster met het grijze streepje in zijn rechter vleugel die net als de koolmezen graag in het voederhuisje zijn maal kwam halen. Dat doen lijsters niet graag dus was ik er van overtuigd dat onze tuin nog steeds Leo zijn territorium was.
Deze week kwam ik op een ochtend in de keuken. Het was nog schemerig. Ik keek de tuin in en aan het eind van het gazon, tegen de restanten van de zomerbloeiers, hakte een sperwer op zijn prooi in. Zwarte veren vlogen in het rond! Mijn eerste reactie was om de tuin in te schieten en Leo te redden, maar ik besefte meteen dat dit totaal geen zin had. De natuur heeft zijn eigen wetten. Volgens mijn vogelboek ruimt een sperwer zijn prooi volledig op en blijven alleen wat veren achter. Na een uur vertrok de sperwer en trof ik de restanten van Leo aan zoals op deze foto is te zien. Het was dus een echte sperwer.
Het bleef een paar dagen stil in de tuin. De andere vogels lieten zich ook maar sporadisch zien. Inmiddels wordt het weer wat drukker. Een andere lijster heeft Leo zijn plekje ingenomen. Zonder grijs streepje in de rechter vleugel.
week 49; Donker
Het is 10 december, 16.00 uur en het wordt buiten alweer donker. Voor een zomers type zoals ik ben, vraagt dit altijd weer aanpassing. De seizoenen laten zich echter niet sturen en volgen hun vaste ritme. Ik heb dat maar te accepteren.
En toch had ik de afgelopen week een beetje voorjaar in mijn gevoel. Ik heb ± 1400 bollen geplant. Het meest tulpen in allerlei varianten maar ook blauwe druifjes,sieruien en hyacinten.
Bij het planten hou ik rekening met de achtergronden en kleuren van de vaste planten en struiken. Ik vind dat planten altijd prachtig werk, ik wordt er altijd een beetje ADHD van.
Kruipend door de tuin met mijn kniebeschermers om, het pootschepje in de rechterhand, in de linkerhand de bol die ik in het plant gat stop.Puntje naar boven anders groeit hij de verkeerde kant op.Ondertussen zie ik het effect dat ik dit voorjaar wil bereiken al voor me. Hoe de kleuren elkaar straks zullen versterken, hoe de hyacinten zullen ruiken, de blauwe druifjes boven hun potten zullen steken en hoe de sneeuwklokjes boven de eerste sneeuw uitkomen.
Het is buiten dan misschien wel donker, maar bij mij brandt van binnen het licht. Op naar Kerst !
week 47 Met dank aan de krakers
Deze week ben ik ondanks de mist toch maar begonnen met het opruimen en winterklaar maken van de tuin. Het plezier viel tegen door mist en kou.
Op één van die mistige ochtenden stonden mijn vingers stijf van de waterkou en ik besloot om dan eerst maar eens de nestkastjes schoon te maken. Vogels zoeken in de winter vaak een slaapplaats in die nestkastjes en als het ze bevalt stichten ze er in het voorjaar een gezinnetje in.
In één van de kastjes hebben we deze zomer krakers gehad. Op een dag ontdekten we dat het er een komen en gaan was van kleine geel zwarte wespen. Eerst wilden we ze verjagen maar eigenlijk moet je de natuur toch gewoon haar gang laten gaan. Ze mochten blijven ! Maar zo plotseling als ze waren gekomen zo snel waren ze ook weer vertrokken.
Bij het schoonmaken kwam ik net als bij echte krakers hun afval tegen. Maar in dit geval heb ik met bewondering naar dat afval gekeken. Wat brengt de natuur toch prachtige creaties voort.
week 44 wintertijd?
Afgelopen week is de wintertijd in gegaan. Het stemt me altijd weer wat triest. Het wordt ineens vroeger donker en ik weet dat dit alleen maar erger wordt. Enkele jaren geleden deed ik mee met een kleur en styling workshop en daarin bleek dat ik een zomers en warm type was. Ieder jaar in deze periode realiseer ik me dat weer.
Maar er is een positieve stimulans ! Nog steeds is er veel kleur in de tuin, passend bij een warm en zomers type. Dit weerhoudt me er ook van om de tuin winterklaar te maken. Het is nog steeds een lekkere, ongeorganiseerde nazomerse chaos. Daarom deze week nog maar eens mooie boeketten met chrysanten en dahlia in de vazen gezet.
Klimaatverandering heeft zo ook zijn voordelen.
week 38; sierkalebassen
Dit jaar heb ik in de kweektuin sierkalebassen geplant. Ik had nog zaad van 2 soorten. Een zakje met een traditionele mix waarbij je een leuke en kleurige oogst kan verwachten. Op het 2e zakje stond een foto met grote flesvormige vruchten. Het was een Italiaans product met de fraaie naam Zucca Ornamentale. De subtitel was A fiasco o bottiglia.
U raadt het al, met onze geweldige zomer werd dit Italiaanse product een fiasco. Kleine tere witte bloemetjes maar geen vruchten. Daarom ben ik extra blij met een grote oogst van het andere zakje. Uit ervaring weet ik dat sommige vruchten wel tot in de winter hun sierwaarde houden.
week 36 storm
Wat een storm deze week ! Nu weten we weer dat we vlakbij zee wonen. Vanuit het zuid westen met uitschieters tot windkracht 9. Bij Zuid Westen wind blaast deze haaks over de tuin niet gehinderd door de omstaande bebouwing. Bij het ontwerp heb ik er al rekening mee gehouden maar alle weer effekten kan je niet uitschakelen.
Tussen de oosterse tuin en de bloementuin heb ik een cirkel met split met een pergola constructie van bamboe. Al jaren probeer ik diverse klimmers uit om deze pergola te laten begroeien waardoor er poortjes met zichtlijnen ontstaan. Er was steeds weinig wat aansloeg tot afgelopen zomer een gekregen klimmer, waarvan ik de naam niet weet, de bamboe fraai begon te bedekken.
Deze combinatie ving echter wel te veel van de windkracht 9 waardoor de pergola ( die hier al 7 jaar stond) voor een deel werd omgeblazen. Er is weer werk deze winter !
week 34 smakelijk eten
De broeikas gebruik ik het hele jaar door. In de winter staan er niet winterharde planten en gebruik ik de ruimte om te verpotten.De bloembollen die ik in potten zet laten in het voorjaar zien dat ze deze ruimte ook waarderen.
In het voorjaar is het mijn ideale zaai en verspeenruimte.
Wanneer de kas daarna weer vrij komt plant ik altijd tomaten, soms vergezeld van paprika. Op dit moment eten we weer smakelijk van een rijke tomatenoogst. Als gezond snoepje, in salades of verwerkt in een caprese hapje.
week 32 libelle
In een tuin is altijd meer te beleven dan alleen onkruid wieden. Deze week zag ik 2 parende libellen in de kweektuin. Fotografie is mijn andere hobby en die kun je mooi combineren met alles wat groeit en bloeit. Dat leverde dit mooie plaatje op dat ik je niet wil onthouden.
Maar net toen ik dacht dat ik de mooiste foto zou maken!, je raadt het al ze vlogen weg. Toch is dit plaatje de moeite voor deze site nog wel waard.
Week 18: De kleur is niet altijd volgens de verpakking
Ieder jaar plant ik nieuwe bollen in de herfst. Wanneer je zoveel bollen nodig bent let je natuurlijk wel op de aanbiedingen. Toch klopt de bloei niet altijd met de foto op de verpakking. Deze foto is daar een mooi voorbeeld van. Als laatste nog 2 kleurige voorjaar foto's.
week 16; kromme hyacinten
De afgelopen week zijn de hyacinten mooi uitgelopen. Ieder jaar plaats ik hyacint bollen op plaatsen waar je regelmatig langs loopt of in de tuin zit. Die zachte voorjaarsgeuren maken ook minder leuke tuinklussen als onkruid verwijderen aangenamer.
Wanneer na een paar dagen de bloemen groter worden vallen ze heel vaak om en dat is geen mooi gezicht.
Ooit verbaasde ik mij op de Keukenhof dat alle hyacinten daar zo mooi rechtop stonden. Plotseling zag ik tuinmannen die er prikkers langs de bloemen in de grond staken.
Dat doe ik nu ook. Van dun ijzerdraad heb ik als het ware stokjes gemaakt die ik langs de steel met bloemen steek. Ze vallen niet op maar de hyacint blijft mooi rechtop staan.
week 14; zaaien
Het achterste gedeelte van mijn tuin is ingericht met een aantal bedden. Hier kweek ik wat groente, 2 jarige planten en veel bloemen. In dit gedeelte is ook een werkpleintje met kweektafel , werkblad en een stellingruimte voor bloempotten.
Het werkpleintje grenst aan een kleine kas waar ik veel plezier aan beleef. Het is een mooie overwinteringsplaats voor een aantal kuip planten, potten met bloembollen en in die periode kan ik er ook verpotten en bloemschikken.
In het voorjaar is het mijn kweekkamer. Ik zaai allerhande éénjarige planten in bakjes. Dit zaaien geeft veel plezier. Soms al na een paar dagen resultaat. Deze week de meeste éénjarige planten gezaaid en het is altijd weer een verrassing hoe ze zich ontwikkelen.
Mijn werkwijze; zaaigrond in bakjes doen, gelijkmatig verdelen en vochtig maken. Met een plankje druk ik de grond aan. Afhankelijk van de grootte van het zaad strooi ik met een zaadverdeler het zaad op de vochtige grond. Vervolgens dun zaaiaarde opbrengen en aandrukken. Nogmaals bevochtigen en de kap op het zaaibakje zetten.
week 13; hotel Oosterom gaat sluiten.
In week 48 heb ik jullie verteld over de egeltjes die ieder jaar hun winterslaap doorbrengen in mijn tuin. Gister zaten we in ons tuinhuis en van daaruit hebben we zicht op een hoopje bladafval met een egeltje eronder. Ik had al eens gekeken of er al leven in zat maar het egeltje leek het in zijn bedekte kuil nog erg naar de zin te hebben.
Tot gister. Het hoopje bewoog een paar keer. Ik ging er voorzichtig heen om poolshoogte te nemen. Nu begrijp ik ook waarom ze egeltjes ook wel stekelvarkentjes noemen. Onder het bladafval klonk een geknor van jewelste. Echte varkens geluiden bij dit ontwaken. Toch bleef het beestje in zijn leger, daarom maar deze foto's gemaakt.
Vanmorgen was hij echter verdwenen op zoek naar de eerste slakken!
week 10; Bruin, bruin,bruin.
Een tuiman heeft vele vijanden zei mijn vader al en één daarvan hebben we nu al weer te pakken. De korte maar heftige winter heeft zijn werk gedaan. Ik heb in de Oosterse tuin een aantal exemplaren van de Cedrus Deodaro Golden Horizon staan. Prachtige bomen met heel fijne naalden die in het voorjaar zacht groen kleuren. Ze zijn bruin en hebben nog nooit zo zonder leven geleken, afwachten maar. In een ander deel staat een heel bos zwarte bamboe.( Philostachus Nigra) waar geen groen blaadje meer aan zit. De Pothinia Red Robin die ervoor staat heet in gewoon nederlands Glansmispel. Die heeft nu alle glans verloren.
Toch dit voorjaar maar afwachten, soms herstelt de natuur zich wonderbaarlijk. Dat is wat tuinieren ook zo mooi kan maken.
week 7 ; de winter voorbij.
Wat een prachtige week ! Geen Elfstedentocht maar er bleef genoeg te schaatsen over. Jammer dat er sneeuw was gevallen, maar wat een saamhorigheid bij het baanvegen. Friesland op zijn mooist!
Dit jaar geen groot sneeuwdek in de tuin. Genoeg echter om de tulpen, die net boven de grond komen, te beschermen tegen de vorst. Ook de slaap plaatsen waar mijn egeltjes hun winterslaap houden waren bedekt met een beschermende laag sneeuw.
Prachtig is het ook om te zien dat de sneeuwklokjes die helemaal doodgevroren leken, zich met de eerste zon en temperaturen boven nul weer oprichten. De laatste rozen en lavatera bloemen zijn nu echt weg. Tijdens het bijsnoeien van de rozen ontdekte ik al nieuwe knoppen. Het is verleidelijk om die te laten zitten , maar in maart gaat alles echt weer terug naar 15 cm.
Veel echte winter zullen we wel niet meer krijgen. Daarom bij dit stukje een paar sfeer foto's uit de tuin. Bij de laatste foto ( een magnolia knop) past maar één zin. Op naar het voorjaar!
Week 5; eindelijk winter !
We blijven in een bijzonder klimaat wonen. Het is nu 30 januari en nog steeds bloeien de rozen, zit er nog kleur in de vaste lavatera en bloeit de bodem bedekkende geranium. Ondertussen wiegen als voorbode van een nieuw tuinseizoen de sneeuwklokjes al sinds december hun witte kelkjes. Deze maand kwamen daar de krokusjes hun felle kleuren aan toevoegen. Het geel en blauw steken prachtig af tegen de eerste sneeuw van dit jaar.
Tuin en weer blijven de tuinman altijd boeien!
week 2; nog steeds geen winter
De feestdagen zijn voorbij, de start van een nieuw tuinjaar!
Januari is mijn maand van nieuwe tuinplannen. Het uitwerken van mooie plantcombinaties, het bestellen van zaad en ook het onderhoud van gereedschap. Alles met een gevoel van nieuwe kansen en mogelijkheden.
De maand van verwachting; wanneer steken de eerste tulpen voorzichtig hun kopje boven de grond?
Door het ontbreken van de winter dit jaar is de tuin al vroeg met de aankondiging van het voorjaar. De winterjasmijn geeft al mooi kleur aan de donkere hoek bij de vijver, de magnolia laat zijn fraaie knoppen zien en al sinds december bloeien de eerste sneeuwklokjes.
Prachtig om te zien hoe die tere witte bloempjes de storm en regen trotseren. Het kriebelt!
week 48 Hotel Oosterom
Ieder jaar maak ik de tuin vanaf oktober winterklaar. Bij mij betekent dit licht snoeiwerk, en vooral opruimen van uitgebloeide planten daar waar ik weer bollen wil planten. De rest laat ik altijd staan tot de voorjaar opruiming. Het geeft vaak een mooi beeld bij winterse dagen. De vogels zijn me er ook dankbaar voor want zij vinden altijd voer en kunnen er schuilen tegen vorst en rovers. Wanneer ik dan in het voorjaar de grote opruiming doe vind ik ook altijd een egeltje die ontwaakt uit zijn winterslaap.
Door het slechte weer deze herfst en de drukte in mijn loods ben ik dit jaar later. Ook ruim ik dit jaar meer op want er zijn veel planten die gescheurd moeten worden omdat ze te dominant gegroeid zijn.
Bij dit werk trof ik een hoop bladeren aan die ik wilde verwijderen. Bij het oppakken voelde ik prikken in mijn vingers. Ik dacht natuurlijk meteen aan mijn egeltje. Voorzichtig legde ik de bladeren terug en stopte hem (of haar, want dat weet je natuurlijk nooit) nog maar eens lekker in met meer blad.
Bij mijn verdere werkzaamheden trof ik zeker 5 slaapplaatsen aan van mijn gestekelde vriendjes. Ik ben erg zuinig op ze want ze helpen mij in de zomer om op een natuurlijke manier de slakken schade te beperken.
Ik hoop dan ook dat ze door de zorgen van hotel Oosterom de winter goed zullen doorstaan en dat ik ze volgend jaar op een mooie zomerse avond weer door de tuin zie scharrelen.
Week 46; Mist en toch kleur !
Het is toch wat dit jaar. Het voorjaar was te droog. Door dat schrale weer bloeiden de rozen in de rozentuin later en ook de 2e bloei is laat op gang gekomen. In het perk waar mijn roos home and garden staat is het nog allemaal kleur en knop.
Normaal snoei ik in deze periode de rozen fors terug waardoor ze minder last hebben van de wind, maar nu wacht ik er nog maar even mee. Er is genoeg werk in het andere deel van de tuin. Ondanks de vele mistige dagen afgelopen week zorgt home and garden voor kleur en een sfeervol plaatje.
week 40 Nazomer of herfst ?
We zijn 2 weken op vakantie geweest naar de zon. Hoewel het hier in die periode ook even heel erg zomer is geweest, is het weer nu wel erg veranderd met weer veel regen en storm.
De tuin begint niet alleen anders te kleuren maar ook anders te ruiken. Het vele vocht en de harde wind van de afgelopen weken hebben versneld hun werk gedaan en je begint de herfst te proeven. Toch ben ik daar nog niet aan toe.
Je kan het ook anders beleven door te genieten van de warmere tonen die nu de tuin gaan kleuren.
Samen met buurman Willem hebben we aan de voorzijde een pergola gemaakt die we willen laten begroeien met wingerd. Hoewel wingerd een stevige groeier kan zijn komt hij door de schrale stand hier langzaam op gang, maar hij blijft wel doorgaan.
week 37 De eerste oogst
Deze week de appels en de peren maar geoogst. In de kweektuin heb tegen de tuinscheiding leifruit staan. Eerst een appel Jonagold, dan een klein pruimenstruikje en als laatste een heerlijke handpeer de Doyenné du Comice. De pruimen hebben we deze zomer al geplukt maar nu is het de beurt aan de appels en de peren.
Bij dit koele weer laat ik ze eerst maar even in de kas. Wordt het warmer dan gaan ze naar en koelere plaats.
week 35 Een klein beetje zomer !
We worden dit jaar niet verwend met zomerse dagen. Volgens het KNMI deze week hebben we maximaal 5 zomerse dagen gehad met een temperatuur hoger dan 25 graden gedurende meer dan 8 uren. Daarom meteen vreugde deze week toen we weer eens een spaarzame mooie dag hadden. Vreugde niet alleen bij ons mensen maar ook in de natuur. Plotseling bevond ik mij in een vlindertuin met overal dansende vlinders, tsjilpende mussen boven in de bamboe en koolmeesjes bij de zonnebloemen, waarvan de bloemen dit jaar ook al kleiner lijken te zijn.
Deze foto heb ik gemaakt bij de sedum herbstfreude die al een beetje begint te kleuren. Zelfs de Kleine Vos doet zijn naam dit jaar eer aan. Hij lijkt me kleiner dan andere jaren maar het levert toch wel een mooi plaatje op.
week 33 uitgevlogen
Plotseling hoorde ik aan de voorzijde veel gepiep en het voor lijsters kenmerkende geluid van ouden die de jongen met hun geluid proberen te sturen.
De kinderen van Leo en Lea vlogen uit en dwarrelden als pluizige bolletjes over onze oprit en onder de hortensia's.
Eerst onze kat naar binnen gebracht, snel mijn camera gehaald en nog net op tijd om de laatste jonge lijster in mijn lens te vangen. Hij staat hier op het punt het nest te verlaten maar het leek net of hij op mij wachte.
Een bijna eigenwijze blik in zijn ogen die lijkt te zeggen knip nu maar dan kan ik eruit!
week 31 Nieuw leven
De hele winter hadden we bezoek van Leo in onze tuin. Leo is onze lijster en hij verdedigde met verve zijn territorium. Dit voorjaar had hij plotseling een lichtbruine partner die we voor het gemak maar Lea noemden. Leo en Lea volgden hun natuur, maakten verschillende nesten en Lea legde in één daarvan ook 5 kleine blauwe eitjes.
In onze buurt zijn helaas ook eksters en die vinden lijster eieren kennelijk heel erg lekker.Plotseling waren de eitjes verdwenen.
Deze week ontdekte ik dat ze in onze klimhortensia bezig waren 4 jonge lijsters groot te brengen.Tijdens hun afwezigheid maakte ik gebruik om ze vast te leggen op deze foto.
Nu maar hopen dat alles goed komt.